روز خوبیه .چون از شب خوبی شروع شد.همکارم در مسابقات قصه گویی کشوری
(اصفهان )برگزیده شد .دیشب ساعت ۳۰/۹زنگ زد وگفت .کلی کیف کردم .
قصه ش از یکی از کتابهای کانون انتخاب شده بود .اما اجرای دوستم با لهجه ی
دلندی ولباس کاملا محلی بود.
بچه های مرکز همه خوشحالن ... یک ساعت پیش از شورای شهر تماس گرفتن
که ابن خانم اکرم برزمینی از مرکز ماست؟خلاصه روز خوبیه.
دو ساعت دیگه مونده تا زمان اداری تموم بشه . تنهام. یک کلاس از دبیرستان
اومدن. شعر خوانی و معرفی کتاب به همراه طرح ادبی با موضوع آزاد برنامه
امروز شون بود.
از گرگان یک کارتن کتاب جدید آوردن.با اشتیاق شروع کردم تا کتابای کودک ونوجوان
رو برای هر بخش آماده کنم .بین کتابای نوجوان کتاب "نان زنان افسونگر:از "ا.هنری"
توجهم رو جلب کرد.مجموعه ای از داستان های کوتاه به ترجمه ی "علی فامیان".
از ا.هنری داستان زیاد خونده بودم.اما چند تا از داستانهای این مجموعه برام
جدید وجالب بودن.
راستی ا.هنری رو که می شناسین؟همون وبلیام سیدنی پورتر خودمون که در
کارولیتای شمالی امریکا به دنیا اومد؟ بچه که بود یه عالمه مریض می شد!
چند تا شغل عوض کرد که کار در بانک ملی آستین مهم ترینش بود!اما بی انصاف
دادگستری اون شهر که ویلیام رو به جرم اختلاس مدتی بیکار کرد.
اما دوست ما !با وجود این همه دشمنی ها در حقش !!! انقدر نوشت وانقدر
با مردم بود وبا مجله های رسمی وغیر رسمی همکاری کرد که میگن:
ویلی ما نزدیک به ۶۰۰ تا داستان کوتاه نوشته.البته راست ودروغش با سید مهدی شجاعی
آخه تا قبر ۴ تا آآآآ و.....
بگذریم من که از خوندن داستانهاش لذت بردم.استفاده از جملات کوتاه وتیتر وار.
به کار بردن فعل های مناسب غافل گیری نویسنده در پایان هر داستان
(در عین سادگی اما با شگرد هایی هنرمندانه )از ویژگی های این مجموعه بود.
داستانهای "گشت وگذار در عالم حافظه پریشی" "مثلث اجتماعی" "تراژدی در هارلم"
و "از روی صندلی راننده تاکسی"(که شروعی جذاب داشت )از جمله داستانهای زیبای
این مجمو عه بود.
البته از ترجمه ی شیوای علی فامیان هم نمی شه به راحتی گذشت.
در حال حاضر سالی یک بار به داستانهای کوتاه برجسته جایزه ای اهدا می شه
به نام "جایزه ی ا. هنری" تازه خونه ی اون هم موزه شده وچند تااز داستاناشم فیلم کردن!
خودمونیم خودشم آدم فیلمی بود!!!
این کتاب رو انتشارات نیستان چاپ کرده به قیمت ۲۹۰۰ تومان.
باورتون می شه ساعت ۲ شد .
چقدر زود گذشت .
در کانون باز می شه چند تا از عضو های دوره ی راهنمایی میان مرکز.
-خانم جلالی ... خانم برزمینی مربی خودمونه که تو اصفهان...
می خندم .آره باورتون می شه مربی خودمونه .
مگه قرار نیست براش ...
-چرا قرار ه کلی هم براش...
همگی می خندیم.
کاش این شادی ها هیچوقت .....
ای کاش.
ندا جلالی- پنجشنبه ۵/۹/۸۷