(آخرین سطر گریه)

به گريه گفتمش اينجا بمان بمان بامن

كه بي تو نيست بجز زخم ارغوان بامن

گذشت مثل عبور نسيم از دل باغ

گذشت و ماند شب و وحشت خزان بامن

به دام خويشتن افتاده ام بيا و ببين

چه كرده آهوي آن چشم مهربان بامن

دوباره باد خزان مي وزد چه بايد كرد

كه نيست صبر و توان صنوبران بامن

تو عشق هستي و من مثل سينه ي عاشق

كبوتر از تو و آبي آسمان بامن

به خلوت دلم امشب بيا قدم بگذار

جواب پرسش چشمان اين و آن بامن

     این شعر از بهمن نشاطی ست.چراهمه فکر می کردن

    شعر بنده ست؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

                                   (نداجلالی)