(آخرین سطر گریه)

 

پوشانده ابرغم تمامِ آسمان را

 

از دیده پنهان کرد ماهِ  مهربان را

 

 

دیروز با تو سمت آبی می پریدم

 

امروز اما داده ام از دست، آن را

 

 

وقتی که دلتنگی اسیرت کرده باشد

 

 آنوقت می فهمی تبِ آتشفشان را

 

 

دور از وطن حس غریبی دارم امشب

 

مشتاق دیدارم تمامِ دوستان را

 

 

هرجا که باشم می نویسم تا همیشه

 

من دوست دارم تا ابد، مازندران را

 

 

 

             بهمن نشاطی